2013 op naar de 300

Zo een eerste blog van mijn kant dit jaar.
Na een goed 2012 nu de hoop op 2013 gevestigd dat ik dit jaar de 300 soorten bij elkaar moet gaan zien te sprokkelen.
Omdat dit echte nog maar een 26 soorten zouden zijn en dan tel ik er de ondersoorten niet bij zou het net zoals het laatste gedeelte van vorig jaar niet heel veel te melden zijn.
Om dit nu een beetje op te vangen en om voor mezelf een doel te stellen heb ik dit jaar maar eens besloten om alles te gaan melden wat ik aan soorten zie en dus maar eens een jaarlijst bij te houden.
Niet dat ik voor een record ga dat is me teveel werk en kost me teveel vrije tijd die voor mij door mijn werk in het buitenland toch al kostbaar is.
Ook wel een beetje voor de fun maar zeker niet op de laatste plaats om wat meer te gaan bloggen en zodoende jullie wat meer op de hoogte te houden van mijn bezigheden op het vogel gebied.
De eerste maand zit er nu bijna op en de eerste 73 soorten zijn binnen waaronder zelfs eentje voor mijn levenslijst dat was dus 277 op die lijst en wel de Ringsnavel eend.

Deze dame zit al voor het tweede of derde jaar in de weerribben en werd afgelopen woensdag ook weer gemeld.
S,middags had ik al vrij genomen en onderweg na een telefoontje met m,n vriendin die besloot te gaan schaatsen besloot ik om weer een poging te doen voor deze soort.
Vorig jaar had ik deze namelijk al twee keer gedipt en ik was nu dan ook vastbesloten om haar dit keer wel te zien.
Snel bij een benzinepomp de gegevens van de plek waar ze zit ingevoerd in de garmin en op weg het was volgens de routeplanner maar een kwartiertje omrijden en bleef dus weer binnen de door mezelf gestelde limieten.
Aangekomen volgens de Garmin zou ik bij een boerderij rechts af moeten maar daar was geen weg of pad.
Na wat rondgereden te hebben besloot ik maar om het eens te vragen bij de boerderij.
De man des huizes wees mij dan ook de plaats van de plas en zei dat ik mijn auto wel achter zijn boerderij mocht zetten en door zijn wei mocht lopen met gebruik making van zijn plank over een sloot.
Sterker nog hij besloot om zelf maar even mee te lopen want hij was toch wel nieuwsgierig om wat voor eendje het ging.
Na dat we samen dus naar het eendje hadden gekeken liepen we terug en kreeg ik tegen de kou een heerlijke bak koffie van de boer.
Zo zie je maar ook in Overrijsel wonen aardige mensen.
Tot zover mijn eerste nieuwe van dit jaar.
Nu dus mijn jaarlijst ik zal jullie de details besparen van alle soorten en verder ook niet teveel uitweiden over de wat meer bijzondere soorten maar dat de eerste 3 weken de moeite waard waren zal ik proberen te laten zien.

Als eerste zaten er Paarse strandlopers bij de veerdam van Holwerd en dit is dan weliswaar geen heel zeldzame soort maar zeker ook geen algemene, ze zijn dan ook alleen aan de kust te vinden en dan ook nog in kleine hoeveelheden.
Als tweede wil ik jullie het altijd leuke uiltje de Steenuil laten zien zeldzaam in Friesland terwijl er in de buurt van Asten meerdere koppels zitten en wij (Willy en u blogger) rijden er meestal wel even langs om te kijken of ze zich durven laten zien.
Doordat we meerdere paren weten te zitten er meestal wel ergens 1 of 2 buiten.

Als laatste voor dit blogje de bekende Pestvogels dit is een soort waar ik geen genoeg kan krijgen en me uren mee kan vermaken.
Niet alleen door hun looks als wel door het geweldige geluid wat ze maken.
Doordat ik nu tegenwoordig een eye-fi kaartje in mijn 500D heb kan ik de foto's die ik maak rechtsreeks naar m'n telefoon sturen wat voor mij het uploaden naar waarneming een stuk makkelijker maakt en dat vanuit het veld kan doen met toevoeging van een duidelijke foto.
Dit deed ik dus ook bij de pestvogel en voor dat ik thuis was stond dit mooie beest al met foto en al op waarneming.
Ben dan ook in totaal weer meer dan een uur bij deze soort geweest als eerste voor mijn jaarlijst je weet immers maar nooit wanneer er weer eens een invasie is als tweede natuurlijk voor de foto's welke ik er een kleine 300 van gemaakt heb.

Die laat ik hier niet allemaal zien maar twee moet maar even voldoende zijn.

Zo ik hoop dat diegene die dit lezen even een berichtje zouden willen achterlaten zodat ik weet of het wel de moeite loont om dit te schrijven zo niet dan ga ik op de oude voet verder en alleen met de nieuwe soorten verder.
Op naar de 300 voor 2013 dit moet te doen zijn.

3 Nieuwe aan het einde

Zo de laatste keer dit jaar verwacht ik maar wel eentje die me drie nieuwe bracht.
Zoals de meesten van jullie wel zullen weten staan de Huiskraaien van Hoek van Holland op het punt te worden uitgeroeid.
Voor dat het zover komt wilden we er toch nog even gaan kijken.
We waren in dit geval Andries Zijlstra en de schrijver van dit blogje ik dus.
Afgesproken werd om de 24ste te gaan daags voor de kerst dus.
S'morgens om 0600 was Andries hier en samen togen we richting Hoek van Holland om de met uitroeiing bedreigde Huiskraaien met een bezoekje te vereren.
Onderweg kwamen we onverwachts langs Wateringen een dorpje onder de rook van Den Haag en we besloten om bij vakantie kennissen van mij ons eerste bakkie koffie te gaan drinken het was immers nog vroeg en dus te donker om de beestjes te gaan bekijken.
Aangekomen in Wateringen en onder het genot van een lekker bakkie koffie en een heerlijk stuk kerststol besloot Aat die ook wel wat heeft met vogels mee te gaan naar de beesten.
Zodoende waren we half tien in Hoek van Holland waar we meteen de eerste Huiskraaien al zagen.
Snel de auto uit en in de miezerende regen de eerste bewijsplaten geschoten.
Tijdens dit bezoek zagen we ook de ondersoort van deze beesten een volle neef van de gewone Huiskraai
Huiskraai ssp zugmayeri - Corvus splendens zugmayeri. De gewone Huiskraai heet namelijk in het Latijn Huiskraai - Corvus splendens dus de toevoeging Zugmayeri maakt hem dus de volle neef.
Hierna vervolgden we onze route naar de tweede soort van de dag, de Buffelkopeend in Barendrecht al jaren een trouwe wintergast op de Gaaskenplas aldaar.

Daar aangekomen parkeerden we de auto in de woonwijk en zochten we met zn drieen de plas af.

Het bleek nog een hele toer om het kleine duikeendje te kunnen vinden.

Na weer een stuk verder te zijn gelopen riep Andries ons ineens toe ik heb hem.

Het beest zat precies aan de andere kant van waar wij ons bevonden.

Snel terug gelopen naar de auto en omgereden naar waar we vermoedden dat we het beest wat dichterbij zouden kunnen zien.

Daar weer aangekomen was zoals te verwachten het eendje natuurlijk weer afgedreven naar de overkant richting de huizen gelukkig kon ik nog wel snel wat bewijsplaatjes schieten.

Natuurlijk niet de beste foto en een flinke crop maar het bewijs is er en het is zoals ze zeggen in ieder geval geen escape dus te tellen.

Het weer was inmiddels weer wat beter geworden en we besloten dan ook nog heel even bij de Huiskraaien te gaan kijken we moesten Aat immers ook nog terugbrengen naar Wateringen.

We reden eerst naar het vispaleis waar ze vaak zitten maar deze bleek gesloten en er was dan ook geen kraai te vinden.

Richting het station dan maar want daar zit ook een viszaakje  er moest ook nog even aan de inwendige mens gewerkt worden.

Na een heerlijk gebakken visje te hebben gegeten de overweg overgestoken en daar zaten ze weer heerlijk van het gevoerde te eten ook zwierven ze wat over het perron en tussen de rails.

Verschillende mensen spraken ons aan wat we aan het doen waren en na de uitleg bleek ook wel dat de meeste Hoek van Hollanders er grote moeite mee hebben dat ze deze soort willen uitroeien.

Niemand begrijpt er ook maar iets van en niemand heeft last van deze beestjes.

Op foto 1 is de gewone Huiskraai te zien op foto 2 zijn neef en op foto 3 kun je het verschil tussen deze 2 mooi zien.

Nadat we Aat in Wateringen hadden afgezet vertrokken we weer richting het noorden maar we wilden onderweg nog wel even kijken of we de Humes Bladkoning nog konden vinden die was gezien in Katwijk.

Na een kort ritje van een halfuurtje kwamen we aan bij de plaats waar hij het laatst gezien en gehoord was en na eerst door de bossen te zijn gelopen liepen we richting de bebouwing.

Net nadat we de eerste huisjes gepaseerd waren hoorden we hem al een keer luid en duidelijk roepen.

Snel over een parkeerplaats van een verzorgingstehuis gelopen in de richting vanwaar het geluid kwam.

Hier riep het beetje nog twee keer erg luid en zagen we hem in een flits in een boompje zitten camera snel aangelegd maar zoals gewoonlijk met dit soort vogels was het weer te laat wel had ik hem nog even mooi kunnen bekijken waarbij de felle oogstreep zeer duidelijk te zien was.

Nog een kwartiertje gewacht waarin we hem zeker een keer of acht zeer duidelijk hebben horen roepen maar hij liet zich niet meer zien,

Helaas dus geen bewijsplaat kunnen maken maar de soort was wel nummer drie voor mij deze dag.

Tevreden reden we daarna naar huis en onderweg napratend over de dag arriveerden we om 1730 weer thuis.

Al met al weer een heerlijk dagje vogelen en zeker de moeite waard om nog eens over te doen.

Zeker als ik dan weer drie nieuwe aan mijn lijst kan toevoegen.

Op naar de 300 voor volgend jaar mijn doel en zoals het er nu uitziet gaat me dat zeker lukken.

PS:Nu vergeet ik bijna de Kuifduiker die ik in de laatste werkweek ook nog even had binnen gekopt deze zaten op de Kraayenbergse plassen en deze heb ik even snel gedaan tijdens de lunch geen spectaculair verhaal.

Op en neer en de soort binnen gekopt en dat allemaal binnen anderhalf uur zo komt mijn totaal op 276 en met ondersoorten erbij op 280. 

Weer 2 nieuwe

Toch nog succes zo bijna aan het einde van het jaar.
Na verschillende keren de Kleine Rietgans te hebben gemist toch nog maar eens gaan zoeken nu zaten ze in de zuid-west hoek in het mooie Friesland.
Op een mooie Zaterdagmorgen niks te doen druilerig weer vriendin ingelicht en op pad maar.
Na een drie kwartier te hebben gezocht en verschillende grote groepen Ganzen te hebben gescand vond ik ze dan eindelijk toch.
Een groep van een 80 Kleine rietganzen ter plaatse snel wat foto's gemaakt want ze zaten dicht tegen een slootkant aan en in mijn ooghoek zag ik een grote Friese Stabij aankomen hollen die er schijnbaar plezier in schiep op de ganzen op de wieken te jagen wat dan ook prompt gebeurde.
Gelukkig had ik mijn bewijsplaten en kon ik met een fijn gevoel rustig door het mooie landschap terug rijden.

Zoals gezegd een bewijsplaatje niet de beste kwaliteit maar moest snel zijn he .
De volgende soort was een redelijk zeldzame in Nederland geen hele dikke rooie maar toch rood.
Het gaat om de Ijsduiker.
Deze zit op dit moment ergens in een van de vele Maasplassen in Limburg.
Onderweg er naar toe en dicht in de buurt waren het afgelopen weekend ook nog de Kuifduiker gezien dus dacht ik bij mezelf maar even een combinatie ritje van maken.
Onderweg naar Roermond bleek mijn Garmin navigatsie systeem dus hopeloos verouderd en moest dus op mijn gevoel Roermond maar inrijden en dan vanaf daar maar verder kijken.
Aangekomen bij de bewuste plassen zaten er echt een kleine 100 Futen maar geen Kuifduiker.
Niet teveel tijd aan verspild want ondanks dat het een mooie vogel; is is hij niet zeldzaam en komt dus vast nog wel.
Snel doorgereden naar de plassen iets zuidelijker alwaar de Ijsduiker zou zitten.
Auto geparkeerd camera en verrekijker om de nek en maar richting water gewandeld.
Al snel zag ik het beest door de bosjes heen maar zo zag ik hem en zo weer niet.
Wat dook het beest veel en lang ik dacht nog bij mezelf dat word een lange zit vanmiddag in de stromende regen.
Gelukkig dook het beest een 25 meter verder weer op en dat herhaalde zich dus steeds.

Zo kwam ik dus voor het beest uit te lopen wat me een paar leuke platen opleverde.

Wat een mooi beestje is het toch en de 300 komt dichter en dichterbij vanaf de 300 maar zien wat het gaat worden maar ga mezelf geen  eisen meer opleggen.
Dus 300 volgend jaar moet lukken vanaf daar lekker gewoon zonder eisen vogelen en natuurlijk dit blogje bijhouden voor de eventuele lezers.

Voor de liefhebbers maar weer even een kort stukje.
Dit gaat over een Oosterse Zwarte Roodstaart en een heel verhaal wat erachter aan kwam.
Het begon op donderdag waar er in eens een Oosterse Zwarte Roodstaart gemeld werd in Drenthe.
En daar die provincie bij de zogenaamde top of Holland hoort hoopte ik vurig dat het beestje er op Vrijdag nog zou zitten.
Op Vrijdag zou ik eerst mijn zoon moeten halen in Brabant maar die was gelukkig voor mij vrij, de reden daarvoor was wel minder maar ja soms zit iets mee en soms tegen, en in dit geval voor mij dus mee.
Vol goede moed vertrokken we dan ook uit Brabant in de hoop dat het beestje nog gemeld zou worden die dag.
Het is twee en een half uur rijden normaal en doordat ik de coördinaten had in gesteld op Drenthe kon ik al snel zien dat het uiteindelijk een uurtje omrijden in totaal zou zijn.
We hadden dus alle hoop dat het beestje ruim op tijd gemeld zou worden voordat wij in de buurt zouden zijn.
En zo gebeurde ook het beestje zat er nog en daar aangekomen kon het eigenlijk ook niet missen er stonden meerdere vogelaars en die wezen ons het beest dan ook aan waarna we het mooi konden zien fourageren op de maisakker,
Wel liepen er zeer tegen de zin van de landeigenaar meerdere mensen met 'kachelpijpen' rond die het beest beeldvullend op de foto wilden zetten.
De eigenaar van de grond had eerder die middag al mensen weggestuurd van zijn grond maar blijkbaar vinden sommigen dit niet zo heel erg belangrijk maar alles voor de foto doen.
Ook ik maak graag zo een mooi mogelijke foto alleen zal dit bij mij nooit gebeuren door tegen de zin van een grondeigenaar over zijn grond te lopen of de vogel te storen cq te verstoren.
Na de gebruikelijke bewijsplaatjes te hebben geschoten vertrokken we weer huiswaarts.
Zoals te zien is het geen heel mooie foto maar voor het bewijs meer dan genoeg.

Thuis gekomen de vogel op Waarneming.nl gezet en nu maar afwachten het is nu nog een ondersoort maar word waarschijnlijk af gesplitst.
Die zaterdagavond zie ik ineens op het forum van waarneming een zelfde vogel verschijnen maar dan in Paesens "huh dat zal toch niet waar zijn"dacht ik nog.
Snel koortsachtig overleg gevoerd met Andries en tot de conclusie gekomen dat ie toch verdacht veel leek op het beest uit Drenthe.
Snel daarna de afspraak gemaakt dat we de Zondagmorgen toch maar eens gingen kijken, aan zoonlief gevraagd of hij mee wilde dan konden we meteen wat Pestvogels gaan zoeken.
Ik ging er hierbij vanuit dat mijn vriendin die erbij aanwezig was dit allemaal wel mee kreeg en wie zwijgt stemt toe en ik hoorde geen nee en geen ja.
Tevens was er die Zaterdag een Grijze Snip gezien waarvan nog niet vaststond wat voor Grijze het was of een kleine of een grote.
Nu heb ik de grote al eens eerder gezien op de Ezuma Keeg maar nog geen bewijsplaat of iets van dus die zouden we ook meteen meenemen.
Deze zat in de Bantpolder en dat is om de hoek bij Paesens.
Die Zondagmorgen vroeg uit de veren, het was een mooie heldere dag dus alles zat mee snel zoonlief wakker gemaakt maar die besloot slaperig als ie was om nog maar even lekker te blijven liggen.
Andries opgehaald en samen vertrokken we vol goede moed richting Bantpolder.
Beide waren we die Zaterdag al snel even wezen kijken bij de Grijze Snip maar toen ik er die Zaterdag was werd het beestje samen met honderden ganzen en andere eenden en steltlopers al snel verjaagd door een jagende Slechtvalk die vlakbij de rustplaats van de Snip een Smient te grazen nam en deze 15 meter verder op ging zitten peuzelen.
Andries kwam zelfs helemaal te laat want die was onderweg vanaf de Oosterse Zwarte Roodstaart uit Drenthe.
We wisten toen nog niks van eentje een stuk dichterbij......
Die Zondagochtend was het dus schitterend helder weer en de Grote Grijze snip liet zich weer zien vanaf de plaats waar ie was ontdekt.
Door het mooie weer was het beest dus inmiddels ook gedetermineerd als zijnde de Grote Grijze Snip.
Helaas zat ie ook nu weer te ver weg om een bewijsplaat te maken.
Na wat over en weer geklets besloten Andries en u schrijver om ons geluk eens bij Paesens te beproeven waar ook een Oosterse Zwarte was gezien dus.
Daar aangekomen na een lange autorit van wel 5 minuten stonden ook hier al enkele mensen waaronder Martin Olthof die na het zien van een foto het beest determineerde als inderdaad een Oosterse Zwarte Roodstaart.
Na wat heen en weer gevlieg van het beestje besloten meerdere mensen weer terug te keren naar de Grote Grijze waaronder ook wij.
Hier aangekomen bleek het beest verscholen te zitten achter een Slobeend en was dan ook alleen te zien als een grijskoppie achter de Eend.
Na weer kort overleg besloten Andries en ik terug te gaan naar de Oosterse Zwarte omdat ik nog een mooier plaatje wilde maken wat dan ook behoorlijk lukte.

Zoals je op de onderste foto ziet vloog hij bij mij bijna de lens in kreeg niet eens de tijd om terug te gaan.
Zo zat ie voor me en zo was ie weg.
Geweldige ervaring wat met rust en rustig afwachten bereikt kan worden.
Van het beestje hebben we na overleg met de bewoners wat poep verzameld voor dna onderzoek'
Ik hoop hiervan ooit weer eens wat te horen dat laat ik hier dan natuurlijk ook zo snel mogelijk weten.
De laatste foto is net als de bovenste foto bij de bewoners van het grote huis in de tuin gemaakt ontzettend gastvrije mensen die zelfs koffie gaven aan ons.
Wel zijn ze er verder niet van gediend dat iedereen maar ongevraagd de tuin instapt zo zie je maar door in contact te treden met omwonenden er vaak meer te krijgen is dan alleen een mooie vogel.
Na de mooie foto's gemaakt te hebben en een heel gesprek gevoerd te hebben met de bewoners onder het genot van een bak koffie besloten we tevreden huiswaarts te gaan.
Onderweg belde ik mijn vriendin met de mededeling dat ik Andries thuis ging afzetten en onderweg was verder naar huis.
Toen hoorde ik het al aan haar reactie.
Thuis aangekomen wist ze van niks zei ze en werd het uiteindelijk een ruzietje die eigenlijk nergens overging zoals gewoonlijk.
Moraal van dit verhaal: als er geen reactie komt van je vrouw of vriendin vraag het voor de zekerheid nog even dit voorkomt een hoop stress achteraf.

Het zou een kortstukje worden lees ik net terug helaas loopt dat weer anders dan je eigenlijk van plan was zelfs het bloggen is net vogelen je weet het maar nooit.
Wat ik wel weet is dat mijn soorten teller op 269 staat met ondersoorten erbij 276
Voorlopig gaat het dus voortvarend.

Vernieuwde blogger en een update

Na mijn problemen met het uploaden van foto's is er nu een nieuwe blogger en zoals u kunt zien in een eerder blog werkt het foto uploaden nu wel.
Nog steeds niet via IE maar wel via google chroom wat ik vanaf nu dus ook maar ga gebruiken.
Even een inhaalslag wat mijn waarnemingen betreft want het is al ruim een maand geleden dat ik een blog geschreven heb.
M'n eerste nieuwe van afgelopen maand was de Rouwkwikstaart een ondersoort maar zoals inmiddels wel bekend tel ik deze wel.
Zaterdag 06 oktober besloten Rick de Groot Andries Zijlstra en u blogger een dagje te gaan vogelen.
Na wat overleg besloten we wat bosjes te gaan na zoeken op en nabij de afsluitdijk, omdat er daar al verschillende Bladkoninkjes waren gezien, en er volgens meerdere mensen al een behoorlijke trek op gang was gekomen.
Niet dat het Bladkoninkje een nieuwe soort zou zijn maar er eentje vinden en dan een mooie foto van kunnen maken is toch altijd erg leuk.
Na verschillende plekken te hebben afgezocht en meerdere Kramsvogels en Koperwieken te hebben gezien maar verder niks speciaals besloten we via de grote groep Sneeuwganzen langzaam aan weer richting het oosten te gaan.
De grote groep zat er nog maar bleek later als escape te worden gezien.
Hierna reden we een heel stuk buitendijks waar ik ineens niet 1 maar 2 mooie Rouwkwikstaarten zag zitten.
Snel de camera gepakt en wat bewijsplaten geschoten want ze waren erg vliegerig.

Hierna weer verder gereden waarna ik op een dijk ineens een Pieper zag Rick en Andries hoorden het beest zijn bekende geluid maken en Rick zag het beest later nog wegvliegen door de kijker waarbij we het beestje konden determineren als zijnde Roodkeelpieper.
Helaas was ik te laat de wagen uit omdat ik altijd met meerdere dingen tegelijk bezig ben en zodoende dus helaas ook geen bewijsplaatje kunnen maken maar ja het kan dan ook niet altijd raak zijn met foto's.
Maar twee nieuwe soortjes op een dag is toch wel lekker.
Na de 271 en 272ste soorten te hebben binnen gekopt dacht ik dat ik het zelf wel wat rustiger aan zou doen ik had voor mezelf immers als doel gesteld de 250 te halen en was daar al ver overheen.
Acht dagen later werden er echter 4 dwergganzen gemeld in de anjummerpolders, daar ik deze soort inmiddels al een keer of 8 gedipt had besloot ik op de regenachtige zondagmorgen toch maar weer eens een poging te doen waarschijnlijk zonder succes want om nu in de regen al die duizenden ganzen te gaan nakijken zag ik eerlijk gezegd niet zitten.
Maar eenmaal in de polder kon ik het toch niet nalaten de aanwezige groepen ganzen aan een kritische blik te onderwerpen.
Dit natuurlijk zonder succes die )(*& beginnen onderhand een obsessie te worden voor mij dacht ik nog.
Nog 1 rondje besloot ik om te rijden en wat zie ik bij het laatste groepje ganzen vanuit een ooghoek??
Juist kleine snaveltjes....... dat kon niet missen snel de verrekijker erop en ja hoor duidelijk 4 x mooie geel omrande oogjes klein snaveltje de Dwerggans.

Eindelijk m'n vermoedelijke obsessie zou net geen obsessie worden na 8 keer gedipt te hebben waren ze eindelijk binnen.
Tijdens het deception weekend 3 werden er veel zeldzaamheden gezien op Vlieland en dezelfde 3 als hierboven genoemd besloten om de dinsdag na het weekend ook maar eens naar Vlieland te gaan.
De andere twee zijn leraar en leraar in wording maar u blogger is maar een militair de twee anderen hadden dus herfstvakantie maar ik moest er een extra dag vrij voor nemen.
Maar door de mooie vogels gezien op het eiland had ik daar niet zoveel moeite mee.
S'morgens de mannen opgepikt en met z'n drieen vertrokken we vol goede moed naar Harlingen om de eerste boot te nemen.
Aangekomen op Vlieland moest natuurlijk eerst de fiets gehaald worden, ik besloot ter plaatse om een elektrische fiets te nemen daar de andere twee fanatieke sporters zijn en ik een verstokt roker.
Andries de sportleraar van de twee besloot er ook eentje te nemen omdat hij zijn knie verdraaid had zodoende konden we zonder moeite onze fanatieke wielrenner mooi bijhouden.
Na een hele dag te hebben rond gefietst en veel heel veel Koperwieken en kramsvogels gezien te hebben ja ook daar kregen we een piep binnen dat er een Siberische boompieper gezien was net buiten het dorp.
Als een razende erheen gefietst en samen met drie daar aanwezige vogelaars het bos doorzocht maar helaas niks gevonden.
Hierna zijn we nog even naar de jachthaven gereden omdat het toch al tegen 3 liep en de laatste boot vertrekt van Vlieland om kwart voor 5.
We zouden ook nog even snacken op het eiland en we wilden alle drie toch nog wel even vogelen.
In de buurt van de jachthaven was een kleine Barmsijs gezien en dat zou voor mij toch een nieuwe zijn.
Daar rond fietsend hoorden de andere twee ineens het geluid van de sijs en al snel zagen we het beestje tussen de Vinken zitten.
Door de afstand en het grauwe weer niet eens een plaatje kunnen maken maar wat boeit het.
Na een heerlijk frietje gezamelijk weer op huis aan na een gezellige vogeldag op Vlieland weliswaar geen dikke soorten erbij maar wel soortje nummer 274.
De maand nadert het einde en het laatste weekend werd er net als verleden jaar weer een mooie soort ontdekt nu op Texel.
Na de vorige dikke te hebben gedipt door omstandigheden dit was de Langstaart Klauwier werd er nu een Steppe Klapekster gezien dit voor de tweede keer in Nederland en zelfs de Tweede op texel en ik was niet van plan deze te gaan missen.
Echter die zondag zouden mijn ouders op visite komen en moest ik mijn zoon terug brengen naar Brabant.
De kans was dus rete-groot aanwezig dat ik deze knaller ook weer zou moeten missen.
Onderweg naar Brabant zat ik al balend te hopen dat het beestje dit keer langer zou blijven zitten dan net 1 dag.
Aangekomen in Brabant mijn zoon bij zijn moeder afgezet even naar mijn maat Willy waar ik altijd even aanleg voor een bakkie koffie voor ik verder reis naar Duitsland.
Daar even gesproken over de vogel en over het missen van de Langstaart Klauwier van vorig jaar en al snel kwamen we tot de conclusie dat ik deze niet zou missen.
Willy besloot als ik de maandag zou gaan dat ie mee zou gaan nu nog even vrij zien te krijgen.
Snel mijn baas een sms gestuurd waarop ik als antwoord kreeg "komt wel goed".
Dat was voor mij voldoende om met Wil af te spreken dat als de vogel op Maandag gemeld zou worden te gaan rijden en hem op te halen in Brabant zodat we samen een mega twitch zouden gaan doen.
Die maandag morgen vol spanning naar kantoor snel de internet computer aangezet en dutchbirding en waarneming ervoor.
Om 0800 stond het er dan het beest was nog steeds ter plaatse waar het de Zaterdag was ontdekt en waar Zondag meer dan 200 vogelaars waren wezen kijken.
Snel Willy gebeld die al op mijn telefoontje zat te wachten.
M'n baas gedag gezegd en vertrokken voor de verste twitch uit m'n 3 jarig vogelaar bestaan.
Willy opgepikt en vol goede moed vertrokken we richting Texel.
Op de boot na een 2,5 uur durende reis troffen we meer vogelaars aan uit alle windstreken van Nederland.
ook deze gingen allemaal naar de Steppe Klapekster.
Aangekomen op de plaats van bestemming snel cameras kijkers en telescoop gepakt waarna de telescoop weer terug ging de auto in want het beestje zou immers vlakbij te zien zijn.
Snel langs het dijkje afgelopen want we zagen al wat mensen staan.
Achter ons liep ook nog een groepje en deze waarschuwden ons dat we niet te ver moesten gaan want zij zagen het beestje al zitten.
Snel de kijker gericht en daar zat ze dan in volle glorie te genieten van het late najaars zonnetje.
We zijn er een half uurtje gebleven waarbij ik de nodige plaatjes heb geschoten van dit schitterende dier.
Nummer 275 was binnen en wat voor eentje.

Hierna wilde ze ook nog wel even een kleine demonstratie van haar vliegen tonen waar ik natuurlijk eerst even van genoten heb en eigenlijk te laat was om vast te leggen maar op het laatste moment toch nog eentje gemaakt heb.

Als ik dit jaar verder niks meer zie is mijn jaar nu al prima geslaagd.
Op naar de 300 voor volgend jaar mijn doel maar nu al zeker goed onderweg.

Update

Maar weer even een update niet dat jullie denken dat ik stil gezeten heb.
14 dagen geleden besloten mn vriendin en ik om nog maar even van het laatste mooie zomer weer te gaan genieten maar waar wisten we nog niet.
Na het internet te hebben afgestroopt besloot ik maar een hotel te boeken op Texel wat voor beiden wel aantrekkelijk leek ivm het mooie weer.
Ticket voor de boot geboekt en weg konden we.
Aangekomen op het eiland viel ons al snel het verschil met de Friese eilanden op wat mensen betreft maar ook de grote van het eiland.
Aangekomen bij het hotel eerst maar wat gegeten en wat rondgereden om wat wegwijs te worden.
Smorgens om 0800 uur werd ik wakker en besloot maar even om op het strand bij paal 20 wat over het water te turen,
Zo gezegd zo gedaan telescoop op de nek camera aan de schouder en toen de weg naar het strand beklommen.
Voor je het strand bereikt ligt er namelijk een stevige puist waar je overheen moet.
Daar aangekomen heerlijk over het water uit kunnen kijken waar ik mn eerste nieuwe soort massaal zag vliegen  Zwarte zee-eenden helaas veel te ver weg voor een bewijsplaat maar door de kijker zeker goed kunnen zien.
Nummer 268 was binnen.
Ondertussen was mn vriendin wakker geworden en belde waar ik was waarop ik besloot terug te gaan naar het hotel zodat we konden ontbijten.
Laat in de middag na een heerlijk middagje aan het strand waar we volop hadden genoten van het laatste mooie zomerweer besloten we nog even te kijken of we nog een Sperwergrasmus konden vinden er waren er immers 8 gezien die dag op het eiland.
Na een heerlijk stukje gewandeld te hebben in de duinen kwamen we op de plaats waar de vogel gezien zou zijn.
En na een tijdje liet het beestje zich dan ook heel even te zien veel te kort om uberhaupt maar mn camera te kunnen richten.
Maar 269 was ook binnen en na een half uurtje van allerlei vogels te hebben genoten werd het tijd om terug te wandelen en van het avondeten te gaan genieten.
Morgen nog een dagje genieten op het strand en het weekend zou er weer opzitten.
Die zondag toch nog even naar de Sperwergrasmus wezen zoeken met de hoop dat deze zich nu wat beter liet zien,helaas ging het deze keer weer precies hetzelfde even laten zien en snel weer in de dichte bosjes te snel weer voor een foto helaas maar wie weet komt dat nog wel een keertje.
De 14 dagen daarna was ik niet echt fit en de enige op kantoor dus niet echt tijd gehad om te vogelen to gisteren.
Er werd sinds vrijdag een juveniele Roodpootvalk gemeld in Groningen en volgens mijn garmin was dat maar 57 minuten rijden voor mij dus net binnen het uur zodat er een tripje gepland kon worden.
Na dus een klein uurtje gereden te hebben (net geen 50 minuten) was ik op de plaats van bestemming.
Er stonden al 3 man dus het beest zou er vast nog wel zitten hoopte ik maar.
Kijker gepakt en de camera en ja hoor daar stond het beestje al stil in de lucht druk zoekend naar prooi.
Hierna kwam het beest al etend richting ons gevlogen en ging even verderop op een paaltje zijn prooi verder op zitten eten.

In de auto en samen met Jan Lantinga richting het maisveld gereden waar ik het beestje zittend kon vastleggen.

Op de een of andere manier krijg ik geen foto's meer bij mn blog zal eens kijken wat er mis is of misschien word het tijd de boel te verplaatsen.
Hoe dan ook nummer 270 is een feit.
Op naar de 300 komt dichter en dichterbij.

266 en 267

Deze week zou een zware cursus week worden voor me want vanaf afgelopen dinsdag zat ik op mijn oude basis te proberen mn gedachte bij de les te houden.

Echter afgelopen maandag was ik nog in Duitsland en daar Brabant niet heel ver weg was besloot ik om maar weer eens die kant op te gaan.

Mijn maat Willy gebeld omdat ik voor zijn broer nog wat had meegenomen van mn laatste dienstreis.
Natuurlijk was ie ergens lekker buiten maar zou naar huis komen voor een bakkie koffie.
Na een heerlijke bak koffie besloten we even naar de buidelmezen te gaan zoeken die bij het ringselven jongen zouden hebben.
Daar aangekomen hoorden we ze al meteen maar ze lieten zich nog niet echt zien.
Ik besloot op een steiger te gaan wachten.
Na een krap uurtje te hebben gewacht inmiddels lek gestoken door de honderden muggen vertoonden zich ineens 3 juveniele beesten.
Gelukkig waren ze verder totaal niet schuw en kon ik verschillende mooie platen schieten.
Snel daarna Willy geroepen die ook zijn platen kon maken zo voor mij was dat nummer 266 binnen yesss en mooie platen kunnen maken ook nog.

De dinsdag had ik dus een cursus op mijn oude basis maar ik zou gewoon in mn appartement in Duitsland slapen.

Na een zwaar vermoeiende eerste dag zag ik dat bijna op de route naar Duitsland twee Ortolanen waren gezien dat zou dan 267 worden als ze er tenminste nog zaten.
Routeplanner gekeken coordinaten opgeschreven en in gevoerd in mn Garmin en onderweg gegaan.
Daar aangekomen het was maar een kwartiertje om stonden er al een paar man meer maar de beestjes hadden zich al een paar uur niet meer laten zien.
Heel even twijfelde ik wat ik zou doen het is toch een uur rijden alles bij elkaar en het was inmiddels kwart over vijf en er moest nog gegeten worden.
Ik was er al snel uit want de Geelgorzen en Boomklevers bleven de hele tijd op en neer vliegen tussen de plaats waar we stonden en de bomenrij.
En daar vermaakten we ons prima mee.

Rond 1800 uur hoorde Remco Wester ineens het Ortolanen piepje en al snel daarna hadden we er twee tegelijk in 1 kijker beeld yessss nummer 267 ook nog binnen in Augustus.

Na nog een klein halfuurtje regelmatig de beestjes hebben gezien en een redelijk bewijsplaatje te hebben gemaakt uiteindelijk toch maar besloten om naar huis te gaan zeer tevreden dat dan weer wel.

Het zal waarschijnlijk wel de laatste van Augustus zijn maar al met al ben ik dik tevreden 17 soorten boven mn doel en nog 4 maanden te gaan.