300 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Aan alle goeds komt vaak een eind zo ook aan op naar de 300 niet dat het een goed blog is maar voor mij wel een dingetje waar ik een verhaaltje in kwijt kon.
Waarom stoppen zullen mijn weinige bezoekers zich afvragen.
Nou nummer 300 is een feit.
En waarom dan nog doorgaan met een blog genaamd Op naar de 300?
Ik kan natuurlijk altijd mijn belevenissen blijven opschrijven maar ik weet niet eens of dit wel gelezen word.
Ja door twee man die wel reageren wat voor mij als blogger altijd de reden was om door te gaan.

Maar goed rest mij jullie het verhaal tot aan de 300 te vertellen natuurlijk.
Er werd al een tijdje een Roodmus gezien in Limburg nou ja tijdje een dag of 4 en toen er ook nog eens een Grauwe Fitis werd gemeld in Limburg besloot ik er toch maar heen te gaan.
Na een behoorlijk tijdje te hebben staan posten en te hebben rond gelopen kon de Grauwe Fitis worden bijgeschreven welliswaar alleen op zang maar goed waarneming is waarneming nietwaar.
Na de Grauwe snel door gereden richting de Roodmus welke wat makkelijker te doen zou zijn.
Daar aangekomen en na wat zoeken vond Willy hem in een boompje luid zingend.
Toen ik echter aankwam vloog het kreng natuurlijk net op waardoor ik hem alleen weg vliegend kon zien.
Intussen waren er wat lokale vogelaars ter plaatse gekomen en deze vertelden dat dat bij zijn standaard rondje hoorde en we maar geduldig moesten wachten.
na een uurtje gewacht te hebben besloten de lokalen het voor gezien te houden en die vertrokken.
Hadden ze dat maar eerder gedaan na nog geen 5 minuten nadat ze vertrokken waren kwam de mus luid zingend weer op zijn post zitten in het struikje en niet veel later kwam hij zelfs geweldig mooi op een paaltje zitten op nog geen drie meter afstand.
Even later vloog het beest in een rietkraag waar ik vind ik zelf de mooiste plaatjes kon schieten.

Na vele foto,s gemaakt te hebben zijn we weer terug gegaan naar het Brabantse land en ik daarna door naar Duitsland want tja daags erna moest er ook weer gewerkt worden.
Nummer 297 en 298 waren binnen.
Nummer 299 was een totaal onverwachte Kleine Geelpootruiter op de Ezumakeeg.
Omdat het beestje zover weg zat helaas alleen matige bewijsplaten kunnen maken en die vind ik ook niet de moeite waard om hier in mijn blog te verwerken.
Wel heb ik het beest mooi door de telescoop kunnen bekijken en ja met nog eentje te gaan nu was deze toch erg welkom.
De maand Juli is meestal komkommertijd wat vogels betreft en ik had dan ook niet verwacht dat ik deze maand door zou gaan naar de 300.
Maar er zat al enkele dagen een Cettis zanger te zingen in de buurt van Grave Nederasselt en omdat ik me s'avonds toch wat zat te vervelen besloot ik om daar mijn nummer 300 maar van te maken.
Zo gezegd zo gedaan en na een ritje van een half uur kwam ik op de plaats waar het beestje zieh moest bevinden.
Na een kwartiertje geduldig te hebben gewacht liet het dier dan ook eindelijk zijn zang horen en kon ik met een tevreden gevoel en nummer 300 in de pocket terug richting Duitsland na eerst bij een kennis even een heerlijk bakkie koffie te hebben gedronken.
Maar zoals eerder gezegd Juli komkommer tijd nou behalve dan in 2013 want nog geen week later word er een Steppevorkstaart plezier gemeld bij Blija een gehucht niet ver van mijn huis.
Maar helaas was ik op dat moment in Duitsland en werd het beest pas om 2100 uur die avond terug gevonden te laat voor mij om heen te rijden.
Nu moest ik de volgende dag toch in Friesland zijn voor mijn wekelijkse fysiotherapie dus die dinsdagochtend toch maar even een poging gedaan omdat de Plevier s'morgens om 1000 uur nog gezien was.
Daar aangekomen stonden er meerdere mensen te zoeken en ook in de omgeving waren meerdere mensen aan het zoeken helaas zonder succes.
Zonder Steppevorkstaartplevier dus weer huiswaarts met in mijn achterhoofd de kans dat hij eventueel s'avonds nog wel te doen zou zijn.
Die avond werd er tot mijn grote schrik ineens een vervaagde melding gedaan van een Bonte Tapuit ook bij Ferwert samen met mijn vriendin besloot ik om snel maar naar de Steppevork te gaan maar daar niet al te veel tijd aan te besteden omdat dat een moeilijk verhaal zou worden.
Daar aangekomen besloten we dan ook snel door te rijden en onderwijl bellend met Harm Dijkstra die ook onderweg was kwamen we aan bij een plek waar meerdere vogelaars stonden te kijken.
Raam open en gevraagd en ja hoor die hadden de Bonte al in beeld en even later kon ik dan ook mijn nummer 301 bijschrijven en dat in Juli.
Het moet niet gekker worden na de gebruikelijke felicitaties over en weer en een kaartje vol foto's snel naar huis gereden en met een zeer tevreden gevoel naar bed gegaan want het zou weer vroeg dag worden omdat ik daags erna gewoon weer aan het werk moest.
Geen Steppevorkstaartplevier maar een Bonte Tapuit ik noem het gewoon de tweede hoofdprijs.

En na verschillende meldingen van zeldzame soorten nu in Groningen zoals de Terek Ruiter en de Breedbekstrandloper vanavond ineens de melding van een Roodkop Klauwier op nog geen 10 minuten van huis een keiharde Friesland soort dus toch maar snel even meegenomen geen lifer dus ook geen 302 maar wel een schitterende vogel.

We zullen zien wat het jaar ons verder brengt ik heb mijn doel in ieder geval gehaald en ga verder geen doelen meet stellen maar zie wel wat er op mijn pad komt.
Of het blog verder gaat??
Wie weet we zullen zien..

Grauwe Klauwier perikelen en meer.

Zo eindelijk weer een verhaaltje van mijn kant na de mega knallers van begin Mei nu dan even een update met de huidige stand van zaken.
Omdat ik toch nogal wat gewone soorten op mijn lijst moet besloot ik de afgelopen weken me daar eerst maar eens op te concentreren.
1 van die soorten was de Fluiter een vrij algemene zomer gast en gemakkelijk te herkennen aan zijn suiterbal geluid.
Er werd er eentje gemeld bij het gebouw van de provincie Friesland in Leeuwarden en ik besloot om daar deze soort maar "even"te gaan doen maar zoals gewoonlijk met vogels is dat een dingetje waar je nooit zeker van kan zijn en daar aangekomen en het hele gebied te hebben nagelopen moest ik dan ook onverrichte zaken huiswaarts gaan.
Geen nood dit is een soort die vast nog wel komt.
Een dag later besloot ik om het bos in mijn woonplaats eens aan een onderzoekje te onderwerpen en daar aangekomen hoorde ik dan ook al snel het stuiterballetje en kon het beestje ook al snel zien.
Zo Fluiter binnen 290 op de lijst.
Een dag of wat later besloot ik na mijn werk ook nog even naar de Peel te gaan ik was er al een tijdje niet geweest en dat gebied is altijd mooi welk jaargetij je er ook komt.
Daar aan gekomen en wat te hebben rondgewandeld kon al snel 291 worden bijgeschreven namelijk de Wielewaal, duidelijk hoorden we zijn diedeljoo roep door de bossen galmen.
Omdat het zo,n moeilijk te fotograferen beest is helaas geen foto.
Al hoop ik er in de toekomst wel nog een gave plaat van te maken.
Mijn hoop op wat dichter richting de 300 te gaan was gevestigd op de ToH dag van 18 Mei,
voor diegene die niet weten wat dit betekent de Top of Holland dag.
Op deze dag komen een 125 vogelaars naar de drie noordelijke provincies Drenthe Groningen en Friesland om er een zo zeldzaam mogelijke soort te ontdekken.
Op die dag moest het dus mogelijk zijn om een hele stap voorwaarts te doen.
Maar zoals gewoonlijk met het vogelen kan je er niks van zeggen en deze toch erg gezellige dag leverde me een schamele 1 nieuwe soort op te weten de Noordse Stern 292 binnen dus.
Nou dat word me wat dacht ik nog bij mezelf als dat het is voor de maand Mei.
Twee dagen later werd er echter een Noordse Nachtegaal gemeld bij de haven van Lauwersoog en ik besloot dan ook om deze soort midden in de nacht toch maar even te gaan doen.
Het beest zat vanaf een uurtje of 2300 volop te zingen en daar aangekomen kon ik dan ook heerlijk in de stilte genieten van zijn toch wel bijzondere zang.
Omdat dit beest erg moeilijk te zien is overdag is dit een soort die je op geluid moet doen dus geen foto,s helaas maar 293 was een feit en ben er dan ook wel erg blij mee.
Diezelfde zondag zouden mijn vriendin en ik naar de markt gaan in Leek, ik verwachtte dan ook niet dat die dag me nog een soort zou opleveren wat echter wel gebeurde.
Na wat doelloos te hebben rondgelopen op de stik drukke markt besloten we op verzoek van mij nog even richting Drenthe te rijden.
Snel waarneming even gecheckt of er toevallig niks leuk te zien was en wat schetst mijn verbazing er was een kleine Vliegenvanger gezien op slechts 20 minuten van Leek.
Na kortstondig overleg besloten we om er even te gaan kijken.
In het bos aangekomen waar het beestje zich zou bevinden stonden er een man of 3 naar boven te turen in een boom waar het beest zich zou moeten bevinden.
Na een klein kwartiertje mee hebben staan kijken zag ik ineens het beestje zijn naam eer aan doen en wat vliegjes vangen tussen de bladeren.
Geprobeerd er een fatsoenlijke foto van te maken wat me helaas niet lukte wel een foto maar fatsoenlijk?

Het is hem en het is een bewijsplaatje daar houd ook weer alles op 294 binnen 6 te gaan voor m,n doel dit jaar.
De 21ste Mei moest ik voor de baas 4 dagen naar IJsland en omdat daar de Papegaaiduiker zit had ik daar erg veel zin in maar een reisverslag hiervan komt misschien later nog wel eens in een blogje.
Na een enerverend weekje op het mooie IJsland zonder een goede nachtrust kwam ik de 24ste dodelijk vermoeid midden in de nacht thuis maar gelukkig was het hier wel donker.
Daar mijn zoon bij me was en ik nog steeds vermoeid van een drukke week kon ik er die zaterdag niet op uit.
Toch werd het me wel moeilijk gemaakt er werd namelijk een Amerikaanse Goudplevier gemeld bij Paessens en dat is toch wel een behoorlijk harde soort.
Maar zoals gezegd nog steeds flink vermoeid en omdat het al zo'n kort weekend was besloot ik er om toch maar niet heen te gaan.
De zondag werd het kreng weer gemeld maar had mijn vriendin beloofd niet te gaan vogelen en moest het beest dan maar aan me voorbij laten gaan.
S'middags zouden we naar een verjaardag moeten maar mijn zoon moest ook weer richting Brabant ik besloot daarom om maar niet naar de verjaardag te gaan.
Terwijl mijn vriendin naar de verjaardag ging en ik een half uur eerder weg ging dan normaal dacht ik bij mezelf och weet je misschien issie heel makkelijk te doen en daarom toch maar even snel richting Peassens gereden.
Daar aangekomen stond gelukkig Vincent Douwes er met een telescoop en hij had het beest net in beeld.
Hij besloot er wat dichter in de buurt te komen en was druk bezig om zijn kinderen laarsjes aan te laten doen waardoor ik de kans kreeg het beest door zijn telescoop met een zeer stevig windje toch even mooi te bekijken.
Helaas was de wind te hard en de tijd te kort voor mij om er een foto van te maken maar binnen was het beest 295 nog maar 5 voor de 300.
Na weer een weekje van relatieve rust moest ik afgelopen vrijdag op twee plaatsen naar een bruiloft eentje in mijn geboorte plaats Woerden en eentje hier in Friesland.
Daar we niet op twee plaatsen tegelijk konden zijn besloten we dat mijn vriendin de bruiloft van haar nicht zou bezoeken dan zou ik die van mijn neef doen.
Op de donderdagavond lees ik ineens op Facebook dat er op een halfuurtje van Woerden een Kleine Klapekster gezien is.
Grrrrrr een dag te vroeg dacht ik nog bij mezelf.
Maar gelukkig werd het beest afgelopen vrijdag weer gezien en ik ging dan ook al vroeg die kant op want om 1530 begon de ceremonie in het kasteel te Woerden en daar wilde ik toch wel bij zijn.
Aangekomen op de plaats waar het beestje gezien was de auto geparkeerd bij de camping zoals het verzoek was en er even stevig de pas ingezet want ik had toch wel een strak tijdschema.
Gelukkig viel de afstand mee en na 5 minuten lopen zag ik al verschillende vogelaars staan die mij het beestje dan ook al snel aanwezen wat een schitterend beest zeg snel mijn bewijsplaten geschoten en toen maar weer snel vertrokken.

De tijd begon leuk te dringen voor mij en doordat ik dwars door Leiden gestuurd werd met een kleine honderdduizend verkeerslichten kwam ik uiteindelijk toch nog 5 minuten te laat in het kasteel aan.

Stiekem naar binnen geslopen maar mijn neef de bruidegom zag me natuurlijk binnen komen een dikke knipoog en het was weer helemaal goed 296 binnen een gezellige bruiloft gehad wat een afsluiting van de maand Mei.

Nu nog even de Grauwe Klauwier perikelen.

Ik schrijf dit gedeelte omdat ik me mateloos erger aan de manier waarop sommige fotografen omgaan met de natuur en dan met name de vogels.

Ik scheer niet iedereen over 1 kam en er zijn binnen het vogelaars wereldje ook zeker rotte appelen.

Dit verhaaltje schrijf ik echter opdat een ieder weet hoe ik erover denk.

Was laatst met mijn maat Willy in de Peel alwaar we snel even een Grauwe Klauwier wilden bekijken en even snel op de foto wilden zetten.

Aangekomen op de plaats zagen we al snel dat het ging om een paartje in broedbiotoop we besloten om snel wat plaatjes te schieten en waren na twee minuten weer weg.

Kort nadat we wegreden kwam er een auto aangereden en ging precies tegenover het nestelende vrouwtje zitten.

Ik draaide mijn auto en reed op de persoon af met geopend raam en vroeg de man hoe het was en wat hij ging doen.

Hierop kregen we een wazig antwoord over hoe druk het wel niet was en dat hij zolang moest wachten.

Hierop keek ik naar Willy en dan hebben we aan een blik genoeg.

We reden verder en op een strategische plaats besloot ik de kerel en het mannetje klauwier in de gaten te houden om te kijken hoe het beest reageerde.

Zoals te verwachten bleef het mannetje klauwier de hele tijd onrustig op en neer wippen omdat de man met zijn auto net voor zijn ingang stond van het nest.

Na dit een half uurtje te hebben bekeken vonden we het beiden genoeg en besloten de man op zijn gedrag aan te spreken.

Toen we bij de auto van de kerel kwamen zagen we wel dat hij lichtelijk geiriteerd was dat wij er weer waren.

Op mijn vraag waar ie mee bezig was en dat het manntje danig gestoord werd reageerde hij met de woorden das nie waar hij is al 3 keer terug geweest.

Waarop wij meteen zeiden dat dat gelul was omdat we hem in de gaten gehouden hadden.

Ook op de vraag wie hij was reageerde hij erg nors en zei dat we dat wel wisten.

Nou klopt dat ook wel want zijn dialect was zodanig dat we hem herkenden als ene Ja Fra uit helmond.

Hierop vroegen we hem om de plek te verlaten waarop hij zei dat ie dat niet ging doen.

We hebben het er samen over gehad en ik heb daarna besloten om de voorzitter van de vwg de Peel te waarschuwen en tevens een moderator van birdpix aan te schrijven.

Hierop zijn door beide partijen meerdere acties ondernomen met als gevolg dat zodra meneer zijn auto in de buurt van dat nest zet en de politie betrapt hem hij een dikke boete tegemoet kan zien.

Het bleek namelijk dat deze zelfde meneer verleden jaar takken voor het nest had weg geknipt om beter zicht te krijgen.

Ook birdpix heeft inmiddels actie ondernomen door foto's van deze gevoelige soort to na de broedperiode niet meer te plaasten.

Ik erger me dood aan dit soort figuren en al helemaal als ik iemand op een fatsoenlijke manier aanspreek op zijn gedrag een grote bek krijg.

Deze persoon had mazzel dat ik n uniform was en dan beperkt ben in mijn doen ik moest in dit geval dus laten wat ik graag gedaan had.

Ik weet het het is niet de oplossing maar goed zo zit ik nu eenmaal in elkaar.

Nu zit er sinds een paar dagen een Kleine Klapekster en wat schetst mijn verbazing er lopen dus meer van dit soort figuren rond ook deze meneer hoop ik ooit nog eens in het veld tegen te komen en dat ik dan in burger ben en hij een opmerking maakt zoals hij dus tegen een mede vogelaar gedaan heeft.

Ik kan er uren over uitweiden maar doe dat maar niet 4 te gaan.

En hopen voor bepaalde figuren dat ik ze niet tegenkom als ik toevallig eens in mijn spijkerbroek loop.

Ortolaan of toch.......

5 Mei werd er een Ortolaan gemeld op het Robbenoort in Lauwersoog.
Daar het plan was om rond 4 uur naar Leeuwarden te gaan voor het bevrijdingsfestival besloot ik om snel even naar dit schitterende vogeltje te gaan kijken.
Aangekomen op Robbenoort stonden Rick en Durk samen met Marchel al op de weg bij het speeltuintje aldaar.
Na een korte zoektocht vond Rick de ortolaan weer terug en na de eerste bewijsplaatjes vloog het beestje op om aan de andere kant weer in het speeltuintje te vallen en daar vrolijk verder te fourageren.
Daar kon ik redelijk mooie foto's maken.
Na die foto's te hebben bekeken kwam er al snel een discussie opgang dat het toch wel een erg grijze kop was en toch wel behoorlijk bruine baardstrepen.
Hier en daar werd er nog geopperd dat de oogring toch echt geel was maar na het terug kijken kwamen we tot de conclusie dat het toch echt een witte oogring was.
FJ Hoogstra melde het dier dan ook op DBA als een onzekere Bruinkeelortolaan.
Waarna al snel de met stomtoeval in het gebied aanwezige Max Berlijn het beest herkende en meteen uitschreeuwde het is er 1 het is er 1.
Hierna is geschiedenis de ene na de andere auto kwam er aan gescheurd en binnen no time stonden er meerdere personen.
Voor mij werd het tijd te vertrekken en dat was maar goed ook want het werd er een gekkentrein met bijna 200 mensen die het zeer zeldzame beestje wilden zien.
Het was de vierde voor Nederland en de eerste die zich zo goed liet zien.

Dit bericht stond klaar om gepubliceerd te worden tot ik vandaag een app kreeg dat er een Withalsvliegenvanger gezien zou zijn in de Eemshaven in Groningen.

Nu had ik eigenlijk vandaag beloofd om de nieuwe tent voor de vakantie eens op te zetten maar zo'n knaller kon ik toch eigenlijk niet laten lopen dus na wat geslijm van mijn kant en de belofte om chocolade mee te nemen toch maar richting de Eemshaven gereden.

Na een klein uurtje kwam ik er aan en bleek het beestje ontzettend schuw te zijn.

Na een kleine 10 minuten kon ik een eerste blik werpen op dit mooie beest.

En weer een tiental minuten daarna weer wat langer waardoor ik gelukkig de tijd kreeg om mijn bewijsplaatjes te maken .

Hierna nog een paar keer snel gezien maar moest naar huis.

In dit geval maakte ik me er niet druk om ik had hem en na de Bruinkeelortolaan van Zondag komt de teller op 289 nog 11 dus voor mn doel dit jaar.

Rode Rotslijster perikelen

Zo eindelijk weer eens een update van mijn kant na een behoorlijke buikgriep te hebben overleefd.
Op 11 April zag ik een melding van een vermoedelijke Rode Rotslijster verschijnen en het begon behoorlijk te kriebelen onderhuids.
Het zou toch niet waar zijn dat er een Rode Rots zou zitten in Den Helder.
Naarmate de dag vorderde was er nog steeds niks duidelijk over de status van het beestje en eindelijk rond een uurtje of 4 werd dan toch bevestigd dat het om een Rode Rotslijster zou gaan.
Natuurlijk moest ook mijn inwendige maag aangesterkt worden, en rond 1830 uur besloot ik na kort overleg met mijn vriendin toch maar die kant op te gaan.
Het is een Lijster en dat zijn nachttrekkers de kans was dus behoorlijk groot aanwezig dat het beest diezelfde nacht zou vertrekken en dan zou ik mezelf behoorlijk voor mijn kop slaan omdat ik niet geweest zou zijn terwijl het maar een uurtje rijden is.
Snel Geert Dijkstra gebeld en die vond het een strak plan om mee te gaan zoals ook zijn broer Harm.
Door alle toch wel aanwezige adrenaline vergat ik zelfs mijn sigaretten en mijn aansteker zoveel haast had ik om via Leeuwarden naar Den Helder te gaan.
Gelukkig heb ik een voorraadje in mijn auto en al snel waren we met zijn drieen onderweg naar voor alle drie een lifer.
Onderweg werd er druk ge-appt met de daar aanwezige vogelaars of en waar het beest zat.
Hij zat er nog want de eerste mededelingen waren dat het om een man zou gaan.
Aangekomen al hollend naar de plaats waar al meerdere mensen stonden te turen het beest zou op een dak zitten en daarop ergens rondscharrelen.
Al hollend natuurlijk een blik werpend op het dak maar het enige wat daar zat was een Spreeuw.
Althans dat dacht ik want er was gelukkig iemand zo verstandig om een verrekijker te pakken en een kijkje te nemen naar de Spreeuw wat dus geen Spreeuw bleek te zijn maar de Lijster.
Het weer was niet zodanig dat we veel kleur konden onderscheiden en het regende daarbij ook nog wat.
Gelukkig dat August dus het beest herkende.
Na de nodige bewijsplaten gemaakt te hebben en elkaar te hebben gefeliciteerd vertrokken we weer richting Friesland alwaar we een dik uur later aan kwamen en tevreden naar huis gingen.

Niet zo'n denderende plaat maar de adrenaline gierde door het lijf en het was ook nog bagger weer.
Daags erna Besloten Geert en ik om toch de zaterdag maar terug te gaan daar het beest redelijk bleef zitten.
Ik wilde er toch wel betere foto's van want zo vaak komt zo'n beest niet in ons land en als er dan eentje is, is ie vaak na 1 dag weer weg.
Ondertussen was op het forum de discussie hevig opgelaaid over wat het beest nu precies is de ene riep het is een blauwe rots de ander rode en weer anderen houden het op een hybride.
Dit alles omdat het kleed niet overeenkomt met wat de meeste Rode hebben.
Echter mijn vraag is dan wie in Nederland heeft zoveel Rode of Blauwe Rotslijsters gezien dat ze met zekerheid een ruiend juveniel beest zouden kunnen herkennen?
Een ding is echter zeker dat de Blauwe geen rode onder staartveren kan hebben wat dus alleen maar in het voordeel is van Rode Rotslijster.
De Zaterdag erna dus op ons dooie gemak terug gegaan maar zoals gewoonlijk bij een zeldzame vogel waren er na dag 3 eigenlijk alleen de grote lenzen meneren die het beest dan ook continu achter de vodden aan zaten om toch maar zo dichtbij mogelijk te kunnen komen.
Ik ergerde me dan ook al gauw zo erg dat we al snel wegliepen van de grote menigte en rustig afwachten tot de vogel dichterbij kwam.
Dit duurde dan ook niet lang en ik kon dan ook al snel veel betere platen maken dan de eerste dag.

Wat een geweldig mooi beest en erg blij dat ik toch nog terug gegaan ben.
De volgende waarneming volgede al snel toen ik een app kreeg dat er een Roodstuitzwaluw rond zou vliegen bij Lauwersoog.
Het was weer baggerweer en het begon al leuk donker te worden maar het leek me meer dan de moeite waard om toch maar te gaan proberen het beest te zien.
Snel naar de dijk gereden waar Rick al stond en het beestje de laatste 10 minuten uit het oog was verloren.
Al snel kwam er een clubje Boerenzwaluwen druk foeragerend over de dijk aangevlogen en al snel werd duidelijk dat de Roodstuit hier tussen zat door de kijker ondanks het slechte licht was het beestje prima te zien.
Hij kwam zelfs op 5 meter langs gescheert.
Door het slechte licht was het helaas voor mij niet mogelijk om een mooie duidelijke foto te maken. maar door alle perikelen na het plaatsen wil ik hem jullie toch even laten zien.

Tis niet te zien dat het een Roodstuitzwaluw is maar het is hem echt.
Na plaatsing van de foto op waarneming werd het in mum van tijd de topper van het jaar.
Dit waarschijnlijk doordat het natuurlijk een erg wazige foto is en de mensen het erg grappig vonden dat ik hem erbij gezet had.
Doordat er betere foto's gemaakt waren en het beest hier wel duidelijk op te zien was heb ik hem na het plaatsen van die foto's maar snel verwijderd.
Tevreden met de waarneming na een half uurtje weer naar huis gereden.
De laatste twee toevoegingen aan mijn levenslijst zijn twee moeilijk te fotograferen soorten heb hier dan ook geen platen van maar het zijn de Braamsluiper en de Snor die door de harde wind die dag erg onderin bleven zitten.
Door de Rode Rotslijster perikelen is het onzeker wat de status van het beest gaat worden ik hou het op een Rode en tel hem als zodanig mee het aantal nu is 287.
De 300 gaat zeker gehaald worden maar met welke soorten en wanneer is koffiedik kijken wel komt er de Top of Holland dag aan 18 Mei we zullen zien hoever we na die dag staan.

281,282,283 de 300 komt steeds dichterbij

Na mijn verhaaltje van gisteren nu maar even een korte update aan het levenslijst front.
Anderhalve week geleden kreeg ik een App met een foto van een Smelleken en daar dat een schaamsoort van mij is die dus nog steeds ontbrak moest ik hem toch maar eens gaan zoeken.
Zo gezegd zo gedaan zouden jullie nu kunnen zeggen maar niets is minder waar.
Als je het beest kent dan weet je dat het een moeilijk te vinden kreng is eigenlijk.
Zo ook deze na verschillende stukken systematisch te hebben afgezocht en na kortstondig contact met de app verstuurder toch nog maar een laatste stukje nog maar een keertje afspeuren.
En waar valt mijn oog dan op net op het moment dat ik het voor de zoveelste keer wilde opgeven en dat het waarschijnlijk voorlopig nog wel even een schaamsoort zou blijven.

Juist het Smelleken, maar toen ik hem eenmaal in beeld had kon ik snel op de tast mijn camera pakken om de nodige bewijsplaten te schieten wat een geweldig beestje zat daar op een kluit modder.
Voor de duidelijkheid doe ik er ook maar even een gecropte foto bij.
Maar de bovenstaande is om even te laten zien dat het beest perfecte camouflage heeft.

Het is onze kleinste valk maar zeker niet de lelijkste.
Dit werd dus mijn nummer 281 eindelijk na jaren gezocht te hebben.
De nummers 282 en 283 zijn Limburgers die er altijd wel zitten.
Namelijk de Grauwe Gors en de Oehoe.
Beide rode soorten maar altijd wel te doen.
Voor de Gors ben ik al verschijnende keren in Groningen geweest maar daar steeds gedipt.
Nu was Limburg dus eens aan de beurt.
Daar zit ook al jaren de Oehoe te broeden zou dus twee vliegen in 1 klap worden.
Maandagmorgen bleek het een schitterende voorjaars dag te worden en ik besloot dan ook diezelfde middag nog te gaan.
Ik moet van mijn arts veel lopen dus dat zou mooi uitkomen.
Maat gebeld maar die was op dat moment niet thuis afgesproken met zijn vrouw dat als hij binnen een half uur zou bellen ik hem op zou halen.
Wat dan ook ruimschoots binnen de tijd gebeurde.
aangekomen in Puth in het toch wel mooie Limburgs heuvellandschap vonden we al snel de voetbalvelden alwaar de Grauwe Gorzen de afgelopen tijd gezien werden het biotoop aldaar leent zich er ook voor om daar als Grauwe Gors te broeden.
Er stonden al meer vogelaars te speuren maar geen van deze streek genoten van ons Brabanders uit de Peel dus had de beestjes gezien.
Hierop besloten we om terug te lopen naar het voetbalveld waar de beesten steeds gezien werden en na enig speur werk ontdekte ik de eerste in een soort van jeneverbesachtige struiken.Snel Willy geroepen maar die was net te laat om de eerste te zien.
Na er nog een stijf kwartiertje te hebben gewacht lieten de beestjes zich nog mooier zien en konden we beide nog wat foto's maken.

Hierna besloten we nog richting Maastricht te gaan alwaar de Oehoe al op het nest in de st"Pietersberg zit te broeden.
Na een kleine twintig minuten kwamen we daar aan waarop ik de telescoop opstelde en zo een mooie blik in de grot kon werpen waar het beest zit te broeden.
Helaas was het licht niet goed genoeg voor een foto dus dat heb ik maar achterwege gelaten.
Terwijl we daar nog even stonden na te praten met wat lokale limburgers konden we heerlijk genieten van grote groepen overtrekkende Kraanvogels.
Ook onderweg nog enkele grote groepen gezien dat blijft een genot en doet me denken aan een kleine 35 jaar geleden toen dat meer regel dan uitzondering was in de Peel.

282 en 283 waren binnen met als toetje dus de Kranen al met a een heerlijke middag.

Ringen

Vandaag eens een blogje over het Ringen van roofvogels.
Gisteren mochten mijn zoon en uw blogger een dagje mee met het vangen en ringen van roofvogels.
Er werd afgesproken om 0700 uur in ons dorp en vandaar zouden we vertrekken richting het dorp Ee alwaar we een cameraman zouden ophalen die van het vangen en ringen opnames zou maken om tijdens een lezing van de ringgroep Burgumermeer te draaien.
Aldus waren we om 0730 in Ee alwaar een plan werd opgesteld om de vogels te proberen te vangen op een manier die kwa camera standpunt het beste zou zijn de nadruk lag dus op het filmen en minder op het vangen van.
Als eerste werd besloten om maar eens een rondje Lauwersmeer te doen om te kijken wat er aan roofvogels  zat en eventueel te vangen natuurlijk.
Al snel werd het vangkooitje uitgezet waarin de muis druk rondjes liep.
De naam van dit kooitje is ball-chatri en daarin loopt een levende muis rond aan dit kooije zitten aan de bovenkant stropjes waarin de roofvogel dan vast komt te zitten met zijn of haar poten, door het gewicht van de kooi kan de vogel dan niet meer wegvliegen en zodoende geringd worden of bij terugvangst de gegevens genoteerd worden van de aanwezige ringen.
De eerste vogel die we probeerden te vangen was een ruigpootbuizerd maar deze had waarschijnlijk geen honger want het beest keek niet naar de muis om.
Even later zagen we een Torenvalkje zitten bij Paessens en we besloten om maar een poging te wagen camera neer gezet klaar voor de actie en hup de kooi met de muis eruit.
Net na dat het kooitje geplaatst was dook de valk een slootkant in en kwam terug met een dikke kever hmmmm dat zou wel niks meer worden.
Het vrouwtje wierp echter een blik op het kooitje en dacht waarschijnlijk "dat is lekker een dikke muis".
Ze dook dus enthousiast op het kooitje en voor ze het wist zat ze er aan vast.
Yesss dat moeten mooie beelden zijn dachten we.
Helaas net op het moment dat de Valk zijn duikvlucht begon kwam er een auto voorbij en kon alleen het vallen op de ball-chatri worden vastgelegd toch ook mooi dacht ik zo.
Het beestje werd zorgvuldig los gemaakt door de ringers en dit werd vastgelegd door mij met de fotocamera natuurlijk.
Hierna volgde het noteren van allerlei gegevens zoals gewicht en vleugel lengtes ook worden de snavel en nagel lengtes opgenomen als ook de dikte van de poot als laatste word het beestje gewogen en voorzien van een kleurcode ring en een ring van het ringstation.

Wat een schitterende beestjes zijn het ook die Valkjes.
Het mooie van het hierbij aanwezig zijn is dat je heerlijke porttretjes kunt maken van de vogels.

Mijn zoon mocht het beestje ook nog even vasthouden en daarna loslaten even poseren voor de foto dan natuurlijk.

De tweede vogel van de dag liet echter lang op zich wachten, de meeste Buizerds in het gebied zijn al wat ouder en dus ook wijzer en laten zich niet snel vangen.
Deze trapte echter wel in de val en moest het hele ritueel ondergaan, dat het beest hier niet blij mee was liet hij duidelijk merken door de ringer flink in de vingers te bijten.

Tja Andries moet je ook maar op de vogel letten in plaats van naar het plaatselijke vrouwelijk schoon kijken.
Tijdens de vangst van deze buizerd zijn er opnames gemaakt van een cameraatje bevestigd op de ball-chatri en deze schijnen geweldig te zijn als ik de cameraman mag geloven.
Het beestje was zo verrast door zijn vangst dat hij per ongeluk in een naast liggend slootje belande waar de cameraman hem in no time ook weer uit had.

Geschrokken als ie was onderging hij de ringerij gelaten en Vince en ik zelf mochten hem nog even van dichtbij bewonderen waarna ik hem snel losliet.

Dit was het einde van een zeer enerverend en leerzame dag.
Ring groep Bergumermeer bedankt.

279 en 280

Het hele weekend zat er al een Geelsnavelduiker in Zeeland maar ik had het dit weekend beloofd om thuis te blijven.
Maar de maandag kon ik het toch niet laten en moest die kant op.
Zo gezegd zo gedaan, maat gebeld en voor we het wisten zaten we in het uitgestrekte Zeeuwse land.
Daar aangekomen als eerste op zoek naar die grote duiker.
Volgens de laatste melding op waarneming was het beest weer bij de haven gezien.
Dat zou mooi uitkomen want daar was de dag ervoor ook een Kuifaalscholver gezien en ook dat is een lifer voor mij.
Maar er stond ook bij dat het beest oost aan het afdrijven was en daar er toch al een behoorlijke tijd tussen zat leek het mij verstandig om het eerst oost te zoeken.
daar aangekomen de telescoop opgezet en de plas maar eens afgezocht.
Al snel kregen we hulp van wat locale vogelaars maar helaas ook die konden het beest niet terug vinden daar waar we stonden.
Snel een plan de campagne gemaakt toen er ineens twee mensen aangelopen kwamen waarvan 1 met een telescoop op de nek.
Die hadden hem gezien maar een stuk lopen dat wel.
Nu ben ik niet iemand van het lopen en een van de localen wist hoe we er met de auto konden komen.
Het was met de auto niet eens zover dus daar aangekomen snel een blik geworpen over de dijk alwaar er twee Duitse vogelaars stonden te loeren naar een erg grote duiker YESSSSS snel daar naar toe gelopen en ondanks het felle tegenlicht kon ik het beest prima zien door de kijker.
Toen snel een bewijsplaat gemaakt want een Geelsnavelduiker kan soms wel zeker twee minuten onderwater blijven als ie duikt, en waar ie dan op duikt is altijd maar weer afwachten.
Willy was inmiddels met de locale vogelaar richting oost gereden omdat daar het licht beter zou zijn dus ik snel er achteraan.
Hup de dijk over en Willy en de Zeeuw besloten naar links te lopen,Ondertussen wierp ik een blik naar rechts en daar zat het beest afstand 30 meter schat ik.
Snel de camera weer gepakt en de nodige foto's gemaakt.
Dit was echter met de 500D en mijn favoriet is toch de 40D omdat ik daar de instellingen beter van kan dus nee geen mooie foto's teveel iso en daardoor teveel ruis maar blij ben ik er zeker mee.

hierna besloten we toch snel even de haven te bezoeken voor de Kuifaalscholver maar daar zat echt helemaal niks op een 100 meerkoeten na.
Verder maar weer richting Brilzeeeend maar ook deze hebben we na toch lang gezocht te hebben niet gevonden.
Grote zeeeenden genoeg en heb het beest vermoedelijk wel gezien maar kan het niet voor 100% zeggen dus telt ie voor mij niet.
Weer verder want de tijd begon te dringen en ik wilde dan eindelijk toch maar eens de Flamingo aan mijn lijst toevoegen, kan het niet in de TOH dan maar ergens anders en er waren er 6 gezien op de terugweg dus daar maar even kijken.
Daar aangekomen de snelleblik over de dijk en ja hoor daar zaten er volgens mij snel geteld 13.
Achteraf en doordat Willy zijn het zijn er 17 even opnieuw geteld en weer en weer en uiteindelijk kwam ik ook op 17 en voor mij nummer 280.

 
Nog 10 maanden te gaan en nog maar 20 te doen mijn doel voor 2013 moet lukken.
Ik hou jullie op de hoogte....