238

238 is een feit het werd uiteindelijk  de Roodkeelduiker op de Olense plassen waar we al eerder de Parelduiker gespot hadden.
Afgelopen vrijdag even snel naar de plassen gereden met mn maat Willy die had hem al maar goed wilde toch wel even mee.
Daar aangekomen zag ik de duiker eigenlijk meteen tussen de Smientjes rondzwemmen en duiken natuurlijk.

Snel de bewijsplaten gemaakt want het beest zat te ver voor een mooie foto en voor diegene die het nog niet weten eerst het bewijsplaatje voor ons en als er dan een gelegnheid is om een mooie foto temaken dat eventueel ook nog maar het heeft geen prioriteit bij ons.
Na dat bezoekje aldaar snel terug gereden naar Brabant want mn zoon was afgelopen weekend weer bij mij en die wil ik niet te laat oppikken.
Onderweg kwamen we nog eventjes twee Patrijzen tegen die heerlijk van een zandbadje zaten te genieten.
Die kans konden we natuurlijk niet laten lopen en we konden dan ook een paar mooie foto's maken die ik jullie niet wil onthouden.

Dus 250 dit jaar? Dacht het wel we gaan het meemaken hier.

236 en 237

Gisteren en vandaag eventjes weggeweest.
Gisteren wilde ik eigenlijk naar Maastricht om te kijken of de Rotskruiper er nog aanwezig was,maar naar even te hebben overlegd met mn maat uiteindelijk maar besloten om naar de parelduiker te gaan zoeken.
Daar aangekomen kwamen we er al snel achter dat het waterkoud was gisteren vooral langs het water wandelend voelden we de waterkoude wind brrrrr.
Er zat genoeg wel een 200 Smientjes met hun heerlijk fluit geluid en zeker zoveel Meerkoeten.
Echter in eerste instantie geen Parelduiker te ontdekken tot we een stukje rond de grote plas liepen en ja hoor daar zat ie midden op het water.
Dat we hem niet eerder zagen heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat die beesten behoolijk lang onder water zijn als ze duiken.
Door het koude weer en de harde wind een matig bewijsplaatje kunnen maken maar nummer 236 was binnen en dat telt het meest voor mij.

Wel is mooi te zien waar het beest zijn naam aan dankt nl de pareltjes op zn kont.
Na deze duiker terug naar mn hok in Duitsland.
Vandaag maar richting huis morgen begint het weekend en heb nog het een en ander te doen thuis dus weekend maar wat eerder begonnen.
Onderweg naar huis even contact gezocht met mn vogelvriendinnetje en daarvan hoorde ik dat de Krooneend waarschijnlijk nog wel in Drachten zou zitten nou ja zo'n kans moet je natuurlijk nooit laten lopen.
Na eerder daar het dode vrouwtje gevonden te hebben hoopte ik nu toch echt op een levend exemplaar want de dode vrouw telt voor mij niet mee in mn lijst.
Gelukkig ligt Drachten op mijn route naar huis en kon dan ook gemakkelijk even een blik gaan werpen.
Aangekomen daar waar het beest zou zitten zag ik hem eigenlijk meteen.
Wat een verschrikkelijk mooi eendje is het toch ik ben blij dat ik 237 aan mn lijst kon toevoegen

Dit keer dus een levende Krooneend en wat mij betreft gelukkig de man want de mannetjes zijn in de natuur toch vaak het mooist.
Nummer 236 en 237 binnen nog 13 te gaan en dat terwijl we pas in maand 3 van het jaar zijn

234 en 235

Gisteren op mijn werk kreeg ik ineens een brainwave en besloot maar eens keihard te werken zodat ik mijn werk tot dinsdag klaar had.
Niet dat ik dan helemaal niks te doen heb voor de rest, maar gaf me voor vandaag net even wat ruimte om eerder weg te gaan om even bij een spechtenbos te gaan kijken.
Na een heerlijk Duits ontbijt vanmorgen in de officiersmess snel richting Brabant gereden om te kijken of mn maatje mee wilde wat hij natuurlijk wel wilde.
We zouden even gaan kijken of we de Middelste Bonte specht konden vinden die Willy daar al had gezien en wat voor mij een lifer zou zijn.
Daar aangekomen de auto geparkeerd en toen de paden op en lanen in,nee we zochten geen Wielewaal daar is het nog te vroeg voor.
Na wat Grote bonte te hebben gespot en te hebben gefotografeerd en wat standaard Boomklevers daar besloten we om even op een bankje rustig af te wachten wat er zou gebeuren.
Na nog meer Grote Bontjes hoorde ik ineens een piepje waarvan ik dacht dat zou wel eens een Appelvink kunnen zijn,snel omgedraaid en ja hoor hoog in de toppen van de bomen achter ons zat er eentje.
Opgesprongen en snel bewijsplaat gemaakt want ja ook de Appelvink was een lifer voor me.

Niet de beste foto maar mijn dag kon al niet meer stuk nummer 234 was binnen en dat geheel onverwachts.
Tevreden als ik inmiddels was liepen we langzaam terug richting auto waarbij we onderweg nog wat Grote Bonten tegen kwamen.
Op een gegeven moment waren we er weer eentje aan het platen toen Willy zei "weer een grote bonte"toen het beestje zich omdraaide en we tot mijn verbazing de mooie rode kuif van het beest zagen yesssss toch nog de Middelste.
We konden hem mooi volgen tijdens zijn fourageer sessie daarbij ook mooi kunnen zien waarom ze de voorkeur hebben voor oude Eiken met bemoste takken.
Ook hier natuurlijk de bekende bewijsplaten geschoten.

Hierna toch maar echt naar de auto gelopen omdat we ook nog heel even bij de Kuifleeuwerikken wilde kijken bij Venlo omdat we daar toch langs zouden komen op weg naar huis
De parkeerplaats aldaar is 1 van de weinige plekken waar dit mooie vogeltje nog zit terwijl ik nog goed weet dat je vroeger over die dingen struikelde.
Heden ten dagen is dit beestje echter behoorlijk zeldzaam helaas door vooral het verdwijnen van zijn natuurlijke leefomgeving.

De beestjes zijn helaas nogal schuw dus echt een goed plaatje kon ik er niet van maken.
ook was het geen nieuwe soort voor mij maar voor een jaarlijstje toch altijd leuk he.
Voldaan werd daarna de terug reis begonnen.
Nog 15 te gaan voor dit jaar of word het nog 65? want dan gaan we door naar de 300.
                                             
                                        
                                     

Grote burrie

Het nadeel van het werken in Duitsland is dat ik doordeweeks bijna geen tijd heb om aan mn lijst te werken.
Soms komt het er in het weekend zelfs niet van omdat de vriendin niet wil dat ik wegga op onze spaarzame vrije dagen in het weekend.
Zo had ik me gisteren voorgenomen om even in Den Oever te gaan kijken naar de Amerikaanse zilvermeeuw en de Grote Burgemeester.
Maar na kortstondig overleg met de wederhelft en de opdracht voor een paar klusjes thuis toch maar besloten om nergens heen te gaan.
Na het schoonmaken van de goten en het aanvegen van de achterplaats gisteravond besloten om vandaag maar vroeg op te staan en er toch maar op uit te gaan.
Met het vroege opstaan en met de belofte terug te zijn voor ze wakker was,was ik om half negen in de haven van Den Oever om de daar aanwezige Amerikaan te zoeken en natuurlijk de grote Burgemeester.
Nu zijn de meeuwen met al hun variaties in hun kleden niet bepaald mijn favoriete vogels om te bekijken.
Vooral de Amerikaanse Zilvermeeuw is wat dat betreft een moeilijke soort voor mij,ik had dan ook niet de illusie dat ik deze zelf zou kunnen vinden.
Wat betreft de Grote Burgemeester had ik meer hoop.
Deze behoorlijk witte vorm die daar in de haven aanwezig zou moeten zijn leek me niet al te moeilijk te vinden.
Tot ik daar aankwam natuurlijk, een haven waar ik nog nooit geweest was en een kleine 500 meeuwen dat zou nog een hele toer worden dacht ik bij mezelf.
Na ongeveer 5 minuten hoorde ik een wat ander geluid dan het normale krijsen van de meeuwen,snel om me heen gekeken en daar zat ie boven op een lantaarnpaal op nog geen 10 meter van me af de Grote Burgemeester.

Wat een groot beest is me dat zeg en mooi wit in dit tweede winterkleed erg blij dat ik hem zag snel wat bewijsplaten gemaakt.
Na nog een rondje haven te hebben gemaakt om eventueel de Amerikaan te vinden snel naar huis gereden zodat ik me aan mijn belofte kon houden om thuis te zijn voor mn vriendin wakker was wat uiteraard lukte.
Zo 233 binnen wat een heerlijk begin van het jaar hoop dat er nog veel volgen.

Update

Zo maar weer een een kleine update van mijn kant.
Niet dat er heel veel soorten bijkomen (maar eentje) maar wilde het toch wel even melden.
Eigenlijk zijn het twee soorten maar voor een soort kwam ik  te laat.
Hoezo te laat zullen jullie je afvragen.
Nou dat zal ik even vertellen na verschijnende keren de Krooneend te hebben gedipt in Drachten kwam ik tijdens de afgelopen vorst periode toch in de buurt daar en dacht laat ik de wakken eens nakijken nergens een Krooneend te zien tot het laatste wak daar lag ze inmiddels al behoorlijk aangevreten,dood dus helaas.

Daar lag ze dan aangevreten tussen de meerkoet drollen een treurig gezicht helaas.
De winter duurde net even te lang voor dit vrouwtje.
De zondag erop even een rondje Lauwersoog dacht ik het dooide inmiddels zoals voorspeld door onze weermannen en vrouwen dus erop uit.
Niks helemaal niks toch nog net te koud dacht ik tot ik op de terugweg een behoorlijk grote groep rotganzen zag op de dijk>
Toch snel even nakijken voor eventuele witbuiken dacht ik.
En wat schertst mijn verbazing niet alleen 12 witbuiken ook nog eens 6 zwarte rotganzen pffffffffff eerst een jaar zoeken voor eentje en dan ineens 6 stuks voor m'n neus al was het maar even.
Door wandelaars op de dijk ging het hele spul omhoog en verdwenen er 3 achter de dijk voor ik er ook maar een camera op kon richten van de anderen natuurlijk wel even snel een bewijsplaat gemaakt.

De zwarte boven en de witbuik onder mooi het verschil te zien tussen deze twee zeldzame soorten.
Toch nog blij dat ik iets gezien had naar huis gereden en de soorten netjes gemeld.
De hele week druk aan het werk  geweest op een dagje ferrari rijden op donderdag na.
Na het rijden even naar de middelste bonte specht gezocht maar had er eigenlijlk te weinig tijd voor en dan ook nooit gevonden natuurlijk.
Vandaag zag ik dat er in Hoogkerk een kleine burgemeester gezien was en daar dit misschien wel de laatste kans was dit jaar er eentje te zien toch maar met zoon de auto in en erheen het is tenslotte maar een half uurtje van hier.
Bij de plas waar hij gemeld was aangekomen zag ik al snel verschillende mensen met telescoop en foto toestel staan en dacht daar in de buurt zal ie wel zitten.
Precies zo was het daar midden op het ijs zat de burgemeester heerlijk in het zonnetje.
Maar wat was het koudddddd snel bewijs plaatjes geschoten en met de mannen aldaar gesproken we hadden mazzel vertelde Remco want hij was net terug na een afwezigheid van 2 uur tja geluk dwing je af zeggen ze weleens.
Met een zeer tevreden gevoel maar weer huiswaarts gegaan nummer 232 was binnen voor de goede orde tel ik de dode Krooneend dit keer niet mee.

Onderweg naar huis zou ik een visje meenemen vanuit de haven en daar nog snel even de roerdomp mee gepikt wat blijft het een belevenis om dat mooie beest te zien en al helemaal om te kunnen fotograferen.

Op naar de 250 gaat als het zo doorgaat op naar de 300 worden.

231

Vanmorgen toen ik opstond en buiten keek wist ik het meteen het zou een hele mooie dag worden.
Of er vandaag wat bijzonders in de buurt zou zitten was natuurlijk afwachten.
na eerst van een heerlijke koffie te hebben genoten de computer opgestart en maar eens gekeken of er nog ergens iets zat wat ik nog niet had.
Niet dat dat nu noodzakelijk is maar goed als je dan toch kijkt neem je dat natuurlijk gewoon mee.
Al snel werd voor mij duidelijk dat het in ieder geval niet mijn standaard rondje Lauwersmeer zou worden.
Nee vandaag maar eens wat meer richting Drenthe sterker nog het werd Drenthe.
Om een uur of half twee vertrok ik dan eindelijk richting Dwingelerveld dat is een gebied waar ik nog nooit geweest ben en toevallig zit daar op dit moment een Witoogeend.
Aangekomen in het gebied verbaasde ik me hoeveel dat gebied op de Grote Peel lijkt, dezelfde soort hei met bunt gras en watertjes.
Ik liep met een echtpaar wat daar regelmatig komt en de man vertelde mij vanalles over het gebied zoals het feit dat daar tot voor enkele jaren geleden een behoorlijke Kokmeeuwen kolonie was geweest, ook al een overeenkomst met de Peel dus.
Afijn we waren ondertussen aangekomen bij de kijkwand daar aanwezig en met een heerlijk zonnetje op mn kop kon ik heerlijk genieten van het uitzicht.
Ondertussen kwamen er steeds meer mensen voorbij en iedereen had wel gehoord dat de eend gezien was maar na vanmorgen had niemand het beestje meer gezien.
Net toen het tegen half vier begon te lopen en we besloten naar de andere kant te lopen kwam daar het eendje achter een grote bult pijpestro aan gezwommen duidelijk herkenbaar aan z'n witte kont.
Door het mooie weer erg goed kunnen bekijken door de telescoop maar ook zeker door de verrekijker.
Snel nog even een bewijsplaat gemaakt.

Daar aanwezig was ook Matthias Koster en deze voerde de waarneming in via zijn mobiele telefoon nou dat wilde ik ook weleens proberen.
Zogezegd zo gedaan hahaha nou niet echt dus ik was blij dat Matthias me kon helpen en met zijn hulp dacht ik dat de waarneming dan ook goed was ingevoerd.
Op de terugweg naar de auto kreeg Matthias een piepje binnen "hee ik krijg een melding"snel gekeken en wat blijkt mijn melding kwam binnen op een totaal verkeerde positie hahahahahaha senl naar huis en snel aangepast zodat nummer 231 op de juiste plaats kan worden gemeld nog 19 het jaar is goed begonnen.

Een nieuw jaar met nieuwe kansen

Vandaag tijdens mn werk even een telefoontje gepleegd met mn maat had hem al een tijdje niet gesproken dus dacht zal hem eens bellen.
Thuis werd niet opgenomen dus zn gsm maar geprobeerd en ja hoor was in het veld op jacht naar de middelste bonte specht.
Hmmmm even een twee uurtjes niks te doen weet je wat ik kom die kant op.
Zo gezegd zo gedaan kantoor afgesloten garmin aan en gaan.
Daar aangekomen stond Willy al te verkleumen van de kou maar nog geen middelste gezien wel twee zwarte net een half uurtje geleden.
Goffer dat was voor mij een nieuwe geweest ik weet het het is een schaam soort maar toch he.
Kom we gaan het bos een stukje in en zo geschiedde wij het bos in aldaar.
En ja hoor het eerste wat er opvliegt (camera natuurlijk niet standby) een houtsnip mijn nummer 227, begon dus goed.
Stukje verder gelopen en daar hoorden we goudhaantjes snel camera in de aanslag en wat foto's gemaakt blijkt het het Vuurgoudhaantje te zijn nummer 228 pffffff gaat wel erg lekker nog geen 3 minuten in het bos en al twee nieuwe.
Niet de beste foto maar het is hem wel.

Even later wat meesjes over en ja hoor nummer 229 was daar ook, de Glanskop
Nu kon mn dag helemaal niet meer kapot maar goed Zwarte Specht gedipt en ook de Middelste liet zich niet zien maar toch 3 nieuwe.
Ik besloot dat het tijd werd om terug te gaan naar mn werk.
We liepen op ons gemak richting mijn auto toen we opeens het bekende kru kru kru van de zwarte specht hoorden nummer 230.
4 stuks op 1 dag dat was wel erg lang geleden dat ik zo'n goeie score gehaald had dus tevreden het half uurtje in de auto terug naar mn werk gereden dat zullen jullie kunnen begrijpen.
Helaas was de foto van de Glanskop nog slechter dan die van het Vuurgoudhaantje daar moet een betere voor komen van de twee anderen geen foto kunnen maken maar die staan er in ieder geval op de foto komt dan nog wel.
Op naar de 250 kan op deze manier echt niet fout gaan ik ben benieuwd waar het stopt dit jaar.